
Kedi kadının yanındaydı,
Kadın gecenin yanındaydı.
Kedi gitti geceye değdi,
Karardı,
Döndü kadına değdi.
Bir kadın portresi belirdi;
Elinde siyah bir gül vardı,
Kucağında kırmızı bir kedi.
Özdemir Asaf
Bu adı Ona kimse vermedi Çağırdılar, sağırdı, duymadı Kedinin mırmırları Onun Hem düşünmesi, Hem de duyma’sıdır. Bunu Benim yazmam Da Benim mırmır’larımdır. Duyan Bunu yazmaz Uyan Bunu yazan bir kedidir. (Özdemir Asaf)
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder